Beyin, vücudu ayakta dururken veya yürürken dengede tutmak için iç kulaktaki denge sensörlerinden (vestibüler sistem), gözlerden (görsel sistem) ve kas ile eklemlerdeki sensörlerden (propriyoseptif sistem) gelen bilgileri alır ve işler. Ayrıca, hareketler sırasında bakışların sabit kalmasını sağlamak amacıyla göz hareketlerini kontrol etmek için de sinyaller gönderir. Denge sisteminin bir kısmı arızalandığında veya bilgiler uyuşmadığında, bu durum baş dönmesine veya yürüme dengesizliğine yol açabilir. Normal yaşlanma sürecinin bir parçası olarak, hassas ve karmaşık denge sisteminin her bir kısmı yaşla birlikte kademeli olarak bozulur.

Yaşlılarda en sık görülen vestibüler denge bozuklukları şunlardır:

İyi huylu paroksismal pozisyonel vertigo (BPPV)
Yaş ilerledikçe iç kulaktaki kristaller (otolitler) daha az yoğun hale gelir ve boyutları değişir. Ayrıca daha yavaş yenilenirler. Bu değişiklikler, BPPV'ye yakalanma olasılığını artırır. Bu rahatsızlık, yaşlılarda en sık görülen vestibüler bozukluktur. 70 yaşına kadar insanların üçte biri en az bir kez BPPV geçirmiştir. Osteoporozu olan kişilerin BPPV'ye yakalanma riski üç kat daha fazladır. Yaşlı insanlar BPPV'leri olduğunda açıkça baş dönmesinden (vertigo) şikayet etmeyebilirler.

İki taraflı vestibulopati
Bilateral vestibulopati, iç kulaktaki denge organının (vestibüler sistem) her iki tarafta da artık çalışmadığı anlamına gelir. Genellikle 65 yaş üstü yaşlılarda baş dönmesi ve dengesiz yürümenin bir nedeni olarak gözden kaçırılır.

Semptomlar arasında, özellikle karanlıkta ve engebeli zeminlerde yürürken sersemlik veya sendeleyerek yürüme yer alır. Bazı insanlarda bulanık veya „sıçrayıcı“ bir görme yetisi (osilopsi) de görülür. Semptomlar, görüş kısıtlandığında (örn. karanlıkta veya gözler kapalıyken) veya yavaş yürürken en belirgin hale gelir.

Nedenler arasında, vestibüler sistem üzerinde toksik etki gösteren ilaçlar (vestibüler toksisite) ve önceden mevcut olan bilateral (her iki kulağı etkileyen) Meniere hastalığı yer alır. Yaşlı kişilerde, iki taraflı vestibüler kayıp bazen periferik nöropati ile ilişkilidir. Vakaların yaklaşık 'sinde spesifik bir neden tespit edilemez.

Vestibüler Nörinit
Vestibüler nörit, genellikle bulantı ve kusmanın eşlik ettiği ani ve şiddetli bir baş dönmesi (vertigo) atağına neden olan bir rahatsızlıktır. Bu atak günler sürebilir. Vestibüler nörit gelip geçici değildir. Tek seferlik, ciddi bir olaydır. Ancak ataktan sonra hastalar haftalarca veya aylarca denge sorunları ve baş dönmesi hissi yaşamaya devam edebilir. Birden fazla sistemin yaşa bağlı dejenerasyonu, yaşlı insanların vestibüler nöritten iyileşmesini daha zor hale getirir.

Vestibüler Migren yaşlılarda pek alışılmış bir durum değildir.

Yaşa bağlı baş dönmesi ve denge bozukluklarının diğer nedenleri ve risk faktörleri şunlardır:

• Bozuklukların kombinasyonu
  Yaşlılığa bağlı baş dönmesi ve denge bozuklukları, genellikle kasları, eklemleri, sinirleri, beyin fonksiyonlarını ve görme yetisini olumsuz etkileyen bir hastalıklar kombinasyonu (komorbiditeler) nedeniyle ortaya çıkar. 3 veya daha fazla hastalığın bulunması durumunda risk artar.
• İlaçlar
  Birçok reçeteli ve reçetesiz ilacın bir veya daha fazla yan etkisi dengeyi olumsuz etkileyebilir. 4 veya daha fazla ilaç alındığında görme bozuklukları, sersemlik, uyku hali ve muhakeme yeteneğinde bozulma riski artar. Yaşlılarda sıklıkla baş dönmesiyle ilişkilendirilen ilaçlar şunlardır:
  • Antikonvülzanlar
  • Antidepresanlar
  • Anksiyete ilaçları (Anksiyolitikler)
  • Yatıştırıcılar, hipnotikler dahil
  • güçlü ağrı kesiciler (analjezikler)
  • Kas gevşeticiler
  • Kalp ritim bozukluklarının önlenmesi ve tedavisinde kullanılan ilaçlar (antiaritmikler)
  • Kemoterapi
• Yürüme bozukluğu
  Yürüme hızı yaşla birlikte azalır. 60 yaşından sonra her yıl yaklaşık 1% oranında azalır. Yürüyüşte dengesizlik, yaşlı bir kişinin duyusal sisteminin, zihinsel süreçlerinin (biliş) ve hareket kabiliyetinin (hareket etme) ne kadar iyi işlediğiyle ilgilidir. Yürürken aynı anda konuşamama, durumun kötüleştiğinin bir işaretidir. Demans hastası yaşlılar, aynı yaştaki bilişsel açıdan sağlıklı kişilere göre daha sık düşerler.
• Düşme korkusu
  Düşme korkusu, yürüyüşü güvensiz olan birçok yaşlı insanın en büyük endişelerinden biridir. Azalan özgüven hareketsizliğe, fiziksel gerilemeye ve daha yüksek bir düşme olasılığına yol açtığı için bu durum bir kısır döngüye yol açabilir.
• Kas kütlesi kaybı
  Kas kütlesi kaybı, özellikle gövde ve bacaklarda, 50 yaşından sonra başlar. Önceki kas kütlesinin üçte birine kadar olan kısmı kaybedilebilir. Bu kayıp, bacakların gücünü ve performansını etkiler. Yaygın nedenler arasında hareketsizlik, artrit gibi hastalıkların yanı sıra eklemlerde sertlik ve ağrı (polimiyalgia rheumatica veya PMR) yer alır. Kas kütlesi kaybı, yürüme bozuklukları ve düşmeler için önemli bir risk faktörüdür. Tüm bu faktörler düşme riskini artırır. Kas kütlesi kaybının bir diğer adı sarkopenidir.
• Görme sorunları
  Genellikle yaşlanmayla birlikte ortaya çıkan görme sorunları
  • Gözlerin daha karanlık veya daha aydınlık alanlara alışması daha uzun sürer.
  • azalmış derinlik algısı
  • Gözlük numaralarındaki değişiklikler veya progresif (uzay-yakın) gözlüğe uyum sağlama nedeniyle yürürken güvensizlik hissi
  • Katarakt
  • Makula dejenerasyonu
• Dehidrasyon
  Yetersiz sıvı alımı yaşla birlikte daha muhtemeldir. Beynimizin bize susadığımızı söyleyen kısmı 65 yaşından sonra daha az aktif hale gelir. Hafif bir dehidrasyon bile baş dönmesine yol açabilir. Özellikle sıcak havalarda veya artan aktivite durumunda dehidrasyon meydana gelebilir. Ayrıca yaşlı yetişkinlerin şunları yaşama olasılığı daha yüksektir:
  • böbrek fonksiyon bozukluğuna sahip olmak
  • inkontinans nedeniyle hiç sıvı tüketmemek
  • İdrar dürtüsünü artıran ilaçlar almak
  • Tuvalete gitmeyi zorlaştıran hareketlilik sorunlarına sahip olmak

• Kan basıncı anormallikleri
  Bunlar arasında yüksek tansiyon (hipertansiyon), düşük tansiyon (hipotansiyon) ve yatar veya oturur pozisyondan kalkarken yaşanan kan basıncı düşüşü (postüral/ortostatik hipotansiyon) yer alır. Her 3 rahatsızlık da baş dönmesine neden olabilir ve düşme riskini artırabilir.
• Bilişsel problemler
  Bunlar hafıza sorunlarını, kafa karışıklığını, düşünme veya problem çözme zorluklarını içerir. Muhakeme yeteneği etkilenebilir ve düşme riski artabilir.
• Mesane veya bağırsak şikayetleri
  İdrar kaçırma veya idrar yapma dürtüsü, gece gündüz demeden defalarca tuvalete koşmanıza neden olabilir. Düzensiz yürüyüşle birleştiğinde bu durum düşme riskini artırabilir.
• Ayak problemleri
  Bunlar arasında uyuşma, mısırlar, nasırlar, ayak bilekleri, batık veya kalın tırnaklar ve ülserler yer alır. Ayak sorunları fiziksel olarak aktif kalmayı zorlaştırabilir ve bu da artan düşme riskine yol açabilir.
• Alkol tüketimi
  Yaşlanan vücut, özellikle ilaçlarla birlikte alındığında alkolü daha kötü işler. Bu da artan bir düşme riski ile ilişkilidir.
• Merkezi vertigo
  Merkezi baş dönmesi, merkezi sinir sisteminin (beyin ve omurilik) bir bozukluğundan kaynaklanır. Vestibüler yapıların ve yolların hasar görmesi sonucu ortaya çıkar. Beyne giden kan damarlarının ani bir şekilde tıkanması, ani baş dönmesine ve/or denge bozukluklarına yol açabilir. Bu durum, iç kulaktaki (labilint enfarktı) veya beyindeki iskemik bir inm等着en kaynaklanabilir. Baş dönmesi ve dengesiz yürüyüş, genellikle Parkinson, beyincik bozuklukları (ataxi olarak da bilinirler) ve demans (normal basınçlı hidrosefali, Alzheimer ve beyaz madde hastalıkları dahil) gibi dejeneratif hastalıkların ilk belirtisidir.
• Kardiyovasküler hastalıklar
  Kalp hızı veya kalp ritmi ile ilgili sorunlar ve geçirilmiş bir kalp krizi, baş dönmesine ve denge sorunlarına yol açabilir.
• Servikal spondiloz
  Bu, boyun omurgasındaki omurların, disklerin ve bağların bozulmasına yol açan bir tür kireçlenmedir. Bazen bu değişiklikler beyne giden kan akışını olumsuz etkileyebilir; bu da baş dönmesine ve hatta bayılmalara neden olabilir.