Duizeligheid bij kinderen: vestibulaire migraine was de meest voorkomende diagnose

Voor zorgprofessionals:

Duizeligheid bij kinderen en jongeren is diagnostisch veeleer een uitdaging: de symptomen worden per leeftijd anders beschreven, meerdere syndromen kunnen vergelijkbaar zijn en zeldzame centrale of systemische oorzaken mogen niet worden overgeslagen. Een nieuwe prospectieve cohortstudie uit een gespecialiseerd duizeligheidscentrum laat zien hoe breed het diagnostische spectrum is – en welke aandoeningen bijzonder vaak voorkwamen.

🔗 Originele studie op PubMed

Studieopzet

De onderzoekers analyseerden prospectief 519 kinderen en jongeren van 1 tot 18 jaar die tussen augustus 2010 en januari 2024 naar een gespecialiseerd centrum voor duizeligheid en balans kwamen met klachten over duizeligheid of balansstoornissen.

De diagnostiek De studie omvatte een gestructureerde anamnese en standaard neurologische, oculomotorische en neurootologische onderzoeken. Apparaatentests – zoals vHIT, Kalorik, VEMP, posturografie of audiometrie – werden afhankelijk van leeftijd en klinische indicatie toegevoegd. Op basis van de belangrijkste kenmerken ontwikkelden de auteurs met behulp van machine learning algoritmen een diagnostisch besluitvormingsproces.

De meest voorkomende diagnoses

Diagnosegroep	Aandeel
Vestibulaire migraine van de kindertijd	41 %
Persisterende positionele perceptie duizeligheid (PPPD)	18 %
Herhaalde duizeligheid in de kindertijd	10 %
Orthostatische duizeligheid	6 %
Epizodische ataxie	3 %
Heterogene zeldzameren ziekten	23 %

Belangrijk: De percentages zijn gerundet. De 23 %„zeldzame ziekten“ vormen geen uniforme diagnosegroep, maar omvatte onder andere hersentumoren, genetische of aangeboren aandoeningen en infecties.

Leeftijd verandert het diagnostische spectrum

Bij kinderen onder de 11 jaar werd vaker een terugkerende kinderoverschijnsyndroom vastgesteld. Bij jongeren daarentegen trad de ziekte niet op. vestibulaire migraine Dit maakt het belangrijk om de ernst van de mogelijke diagnoses in de kindertijd vaker naar voren te brengen. Dit wijst erop dat de gewichting van mogelijke diagnoses moet worden aangepast op basis van leeftijd, ontwikkelingsniveau en de manier waarop de symptomen worden beschreven.

Permanente posturale perceptieve duizeligheid (PPPD) is relevant bij kinderen

PPPD In deze groep was de leeftijd van 18 jaar % de tweede meest voorkomende diagnosegroep en ging deze samen met een hoge dagelijkse belasting. De auteurs beschrijven daarbij kenmerken die zich enigszins van volwassen patiënten onderscheiden. Daarom moet deze term niet te snel worden gelijkgesteld met elke vorm van niet-specifieke zwakte of automatisch met de volwassen verschijningsvorm van een PPPD.

Wat betekent dit voor de diagnostiek?

• Duizeligheid bij kinderen is geen „klein probleem voor volwassenen“: de oorzaken en de klinische verschijnselen zijn leeftijd afhankelijk.
• Een gestructureerde anamnese moet ook hoofdklachten, duur van de aanval, triggers, orthostatische klachten, familieanamnese en beperkingen op school en in de vrije tijd omvatten.
• Neurologische, oculomotorische en neuro-ophthalmologische bevindingen helpen om vaak voorkomende syndromen te onderscheiden en roodmerende signalen te herkennen.
• Ongefundeerde brede diagnostiek – bijvoorbeeld een MRI zonder klinische aanwijzingen – kan mogelijk worden vermeden als anamnese en onderzoek duidelijk gestructureerd zijn. Bij neurologische afwijkingen of andere waarschuwingssignalen blijft een verdere medische behandeling uiteraard noodzakelijk.

Praktische boodschapKinderen moeten niet te snel een val over het hoofd zien te slaan als een „circulatieaandoening“ of een „psychische aandoening“. Tegelijkertijd betekent de diagnoseverdeling vanuit een gespecialiseerde ambulante dienst niet dat elk kind een uitgebreide apparatieve diagnostiek nodig heeft. Het belangrijkste is een op de leeftijd aangepaste, hypothesegestuurde onderzoeksroute.

Hoe betrouwbaar zijn de resultaten?

De prospectieve enquête, de grote pediatrische steekproef en de gestandaardiseerde medische diagnostiek zijn duidelijke sterke punten. Toch zijn alle gegevens afkomstig van een hooggespecialiseerd universitair centrum. De percentages zijn dus geen indicatie voor de algemene bevolking of voor huisartsenpraktijken of fysiotherapiepraktijken.

Ook de data-gebaseerde diagnostische algoritme werd ontwikkeld uit dezelfde cohort. Zonder onafhankelijke externe validatie is het nog onduidelijk hoe betrouwbaar deze werkt in andere zorgcontexten. De studie beschrijft bovendien diagnoses en diagnostische kenmerken, niet de effectiviteit van een bepaalde behandeling.

Conclusie

In deze gespecialiseerde groep was vestibulaire migraine de meest voorkomende oorzaak van duizeligheid bij kinderen en jongeren. PPPD was ook vaak voorkomend, terwijl bijna een kwart werd gedekt door heterogene, minder voorkomende diagnoses. Een gestructureerde, leeftijdsvriendelijke anamnese en neurologisch-neurootologische onderzoeken kunnen frequente syndromen differentiëren, zeldzame oorzaken specifiek identificeren en onnodige diagnostiek verminderen.

👉 Geïnteresseerd in een diepgaande opleiding vestibulaire revalidatie?

Voor actuele opleidingen en cursusdata zie de IVRT-nascholingszoeker.

---

Voor patiënten – eenvoudig uitgelegd

Duizeligheid bij kinderen: Waarom een gedetailleerde diagnostiek belangrijk is

📄 Naar de originele studie

Kinder beschrijven duizeligheid vaak anders dan volwassenen. Sommigen zeggen dat alles draait. Anderen ervaren een „bizar gevoel“, misselijkheid, onzekerheid bij het lopen of willen plotseling niet meer lopen. Daarom is het belangrijk om niet alleen naar het woord „duizeligheid“ te vragen.

In een recente studie werden 519 kinderen en jongeren onderzocht in een gespecialiseerd afdeling voor valse paniek. De artsen vonden het meest vaak: vestibulair migraine. Schwindelaanvallen kunnen ook optreden wanneer hoofdpijn niet altijd centraal staat.

Wat toonde de studie?

• 41 % hadden een vestibulaire migraine.
• 18 % hadden een aanhoudende posturale perceptieve duizeligheid (PPPD), die de dagelijkse activiteiten duidelijk kan beïnvloeden.
• 10 % hadden terugkerende duizeligheid van de kindertijd.
• Bij 23 % werden verschillende zeldzame ziekten gevonden.

Deze cijfers gelden niet voor alle kinderen met duizeligheid. Een specifieke groep werd onderzocht die al naar een gespecialiseerd centrum was overgebracht.

Wanneer moet duizeligheid medisch onderzocht worden?

Herhaaldelijk, hevige of nieuwe duizeligheid moet worden besproken met de arts – vooral als er ook nieuwe neurologische verschijnselen optreden, hevige hoofdpijn, gehoorproblemen, flauwvallen, koorts, duidelijke onzekerheid bij het lopen of een snelle verslechtering. Bij plotselinge ernstige symptomen is dringende medische behandeling noodzakelijk.

Conclusie

Duizeligheid bij kinderen heeft veel mogelijke oorzaken. Een geschikte anamnese en een geschikte onderzoeken helpen om vaak voorkomende oorzaken te herkennen en zeldzame aandoeningen niet over het hoofd te zien.

Onze gecertificeerde IVRT®-duizel- en vestibulairtherapeuten helpen u persoonlijk verder: IVRT-therapeutzoeker