{"id":19524,"date":"2026-10-09T11:05:40","date_gmt":"2026-10-09T09:05:40","guid":{"rendered":"https:\/\/ivrt.de\/?p=19524"},"modified":"2026-10-09T12:05:58","modified_gmt":"2026-10-09T10:05:58","slug":"duizeligheid-bij-kinderen-vestibulaire-migraine-was-de-meest-voorkomende-diagnose","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ivrt.de\/nl\/studien-evidenz\/schwindel-bei-kindern-vestibulaere-migraene-war-die-haeufigste-diagnose\/","title":{"rendered":"Duizeligheid bij kinderen: vestibulaire migraine was de meest voorkomende diagnose"},"content":{"rendered":"

Voor zorgprofessionals:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Duizeligheid bij kinderen en jongeren is diagnostisch veeleer een uitdaging: de symptomen worden per leeftijd anders beschreven, meerdere syndromen kunnen vergelijkbaar zijn en zeldzame centrale of systemische oorzaken mogen niet worden overgeslagen. Een nieuwe prospectieve cohortstudie uit een gespecialiseerd duizeligheidscentrum laat zien hoe breed het diagnostische spectrum is \u2013 en welke aandoeningen bijzonder vaak voorkwamen.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udd17 Originele studie op PubMed<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Studieopzet<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De onderzoekers analyseerden prospectief 519 kinderen en jongeren van 1 tot 18 jaar die tussen augustus 2010 en januari 2024 naar een gespecialiseerd centrum voor duizeligheid en balans kwamen met klachten over duizeligheid of balansstoornissen.<\/p>\n\n\n\n

De diagnostiek <\/a>De studie omvatte een gestructureerde anamnese en standaard neurologische, oculomotorische en neurootologische onderzoeken. Apparaatentests \u2013 zoals vHIT, Kalorik, VEMP, posturografie of audiometrie \u2013 werden afhankelijk van leeftijd en klinische indicatie toegevoegd. Op basis van de belangrijkste kenmerken ontwikkelden de auteurs met behulp van machine learning algoritmen een diagnostisch besluitvormingsproces.<\/p>\n\n\n\n

De meest voorkomende diagnoses<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Diagnosegroep<\/strong><\/td>Aandeel<\/strong><\/td><\/tr>
Vestibulaire migraine<\/a> van de kindertijd<\/td>41 %<\/td><\/tr>
Persisterende positionele perceptie duizeligheid<\/a> (PPPD)<\/td>18 %<\/td><\/tr>
Herhaalde duizeligheid in de kindertijd<\/td>10 %<\/td><\/tr>
Orthostatische duizeligheid<\/td>6 %<\/td><\/tr>
Epizodische ataxie<\/td>3 %<\/td><\/tr>
Heterogene zeldzameren ziekten<\/td>23 %<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Belangrijk:<\/strong> De percentages zijn gerundet. De 23 %\u201ezeldzame ziekten\u201c vormen geen uniforme diagnosegroep, maar omvatte onder andere hersentumoren, genetische of aangeboren aandoeningen en infecties.<\/p>\n\n\n\n

Leeftijd verandert het diagnostische spectrum<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bij kinderen onder de 11 jaar werd vaker een terugkerende kinderoverschijnsyndroom vastgesteld. Bij jongeren daarentegen trad de ziekte niet op. vestibulaire migraine<\/a> Dit maakt het belangrijk om de ernst van de mogelijke diagnoses in de kindertijd vaker naar voren te brengen. Dit wijst erop dat de gewichting van mogelijke diagnoses moet worden aangepast op basis van leeftijd, ontwikkelingsniveau en de manier waarop de symptomen worden beschreven.<\/p>\n\n\n\n

Permanente posturale perceptieve duizeligheid (PPPD) is relevant bij kinderen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

PPPD <\/a>In deze groep was de leeftijd van 18 jaar % de tweede meest voorkomende diagnosegroep en ging deze samen met een hoge dagelijkse belasting. De auteurs beschrijven daarbij kenmerken die zich enigszins van volwassen pati\u00ebnten onderscheiden. Daarom moet deze term niet te snel worden gelijkgesteld met elke vorm van niet-specifieke zwakte of automatisch met de volwassen verschijningsvorm van een PPPD.<\/p>\n\n\n\n

Wat betekent dit voor de diagnostiek?<\/strong><\/p>\n\n\n\n